BiografiŽn

Biografie Wendy Ouwehand

Net als mijn ouders ben ik 'van 4 muzen bevlogen': schilderen, schrijven, dansen en musiceren. Ik ben geboren op Aruba en dans vanaf mijn 4e jaar. Ik deed een dansopleiding in klassiek & modern ballet en ik leerde salsadansen van mijn vader. Al jong deed ik podiumervaring op met ballet- en muziek uitvoeringen (zang, piano en gitaar). In 1980 kwam ik op Kreta voor het eerst in aanraking met Griekse buikdans. Hier is mijn affiniteit met Ėvooral de Griekse - buikdans ontstaan. In 1986 had ik mijn eerste buikdansles. Ik ging me verdiepen in Arabo-Andalusische, Egyptische, Libanese, Marokkaanse, Tunesische, Turkse, Saoedi-Arabische en Latijns Amerikaanse muziek en dans. Ik volgde workshops, bestudeerde technieken met stokken, vazen, zils en lampjes en schreef me in voor darbukales (percussie) om de orientaalse ritmes te leren. Ik verdiepte me in mimiek en expressie, improvisatie en choreografie en ik leerde kostuums maken. In 1988 begon ik met solo- en groepsoptreden met de dansgroep Jawelin, wat in 1995 veranderde in Stichting Zaghroeda, die veel workshops, shows een feesten organiseerde. Ik heb een tijd buikdanslessen gegeven en geef nog regelmatig optredens en workshops.
Ik deed yoga en en T'ai Chi, studeerde nieuw-Grieks en creatief schrijven. Ik volgde een tekencursus en een opleiding beeldende kunst en aan de vrije akademie. Ik heb een diploma jeugdzorg met didactiek, methodiek en pedagogiek, een secretaressediploma en een diploma public relations, waar ik informatief schrijven, organisatie & communicatiekunde kreeg en leerde omgaan met de media. Ik deed ervaring op als documentaliste en werkte bij diverse uitgeverijen. Ik bestudeer filosofie, oosterse wijsheden en sociale, meta- en parapsychologie. De landen met een buikdanscultuur die ik heb bezocht zijn: TunesiŽ, Egypte, Turkije, India en Cyprus. Uit literatuur en door vriendschapsbanden met de buikdanslanden, leerde ik de cultuur van dichtbij kennen.

Ik publiceerde in 1992 voor het eerst in Navel en voegde me in 1997 bij het Navelteam. Ik neem deel aan workshops om bij te blijven om mijn vakgebied en bezoek shows van danscollega's om op de hoogte te blijven op buikdansgebied. De verzamelde informatie deel ik met danseressen en de media, om een positief beeld te geven van de OriŽntaalse buikdans: een ware kunst, die tevens een brug vormt tussen mensen en culturen. Ik wil de liefde voor deze dans en alles wat ik op het gebied van de dans heb geleerd, graag doorgeven. Mijn credo is: buikdans is niet afhankelijk van leeftijd, cultuur of lichaamsbouw, het is er voor iedereen.

Biografie Marja de Graaf

Dansen is mijn grootste passie. Naast oriŽntaalse dans heb ik me ook een tijd bezig gehouden met Flamenco en Latijns-Amerikaanse dans. Ik heb een tijd djembť-les gehad, want ik ben ook gek op Afrikaanse muziek en ritmes; heerlijk om stress van je af te trommelen. Ik heb ook een tijd meegedraaid in het mee organiseren van een groot Afrikaans festival. Ik ben zeer reislustig, heb belangstelling voor veel culturen en bezoek ook graag landen waar de buikdanscultuur vandaan komt.

Begin 1995 begon ik met buikdanslessen en maakte voor het eerst kennis met veel buikdanseressen tijdens het Zaghroeda's OriŽntaalse buikdansfestival in Den Haag. Ik volgde de workshop van Shadia, genoot van de show met Shahrazad en dansgroep Zaghroeda en Thulaat en ontdekte het OriŽntaalse buikdanstijdschrift Navel. Ik volgde lessen bij Mounira en bij Radia. Ik schreef me in voor workshops en kocht steeds meer kostuums. In 1999 sloot ik me aan bij dansgroep Zaghroeda. Er werd wekelijks getraind en ik hielp enkele jaren mee met organiseren van buikdansfeesten van Zaghroeda, waarop we zelf ook dansten.

Toen ik wist dat Navel versterking nodig had, heb ik mijn hulp aangeboden. Ik zal enkele administratieve taken gaan vervullen. Schrijven laat ik aan anderen over. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die redactionele stukken inzenden. Mede daardoor kan Navel blijven voorbestaan, als een van de middelen om de oriŽntaalse dans in Nederland serieus te nemen en op een hoger peil te brengen.

Biografie Angie Timmer

Reeds op zeer jonge leeftijd was ik geÔnteresseerd in dans. In beginsel alleen in klassiek ballet, maar al gauw kwam ik in aanraking met jazzballet. Nog later kwamen daar modern dance, African dance en salsa bij. Tijdens mijn studie Romaanse Talen & Culturen in Groningen leerde ik Mirjam van Huffelen kennen, bij wie ik een proefles Egyptische dans volgden. Al bij mijn eerste bewegingen op die prachtige Egyptische muziek was ik 'verkocht', wat het begin zou zijn van een vurige passie die mij leven onnoembaar veel uren plezier zou schenken en mij uit diepe dalen zou trekken. Een jaar later besloot ik me niet langer te beperken tot de Egyptische dans en ben op zoek gegaan naar een docente die zich in andere stromingen verdiepte. Zo kwam ik in contact met Samiera. die me nieuwe technieken leerde en ik ging mijn eerste choreografieŽn maken. Ondertussen studeerde ik af en verhuisde ik naar Frankrijk. In Parijs kreeg ik lessen van Leila Haddad. Hier ging een nieuwe wereld voor mij open: het waren de meest interessante lessen die ik ooit had gevolgd.
Zes maanden later vertrok ik, in verband met mijn werk, naar Taiwan. Daar was ik, tot mijn grote spijt, genoodzaakt de buikdanslessen voorlopig vaarwel te zeggen: geen enkele dansschool die zich daarmee bezighield. Gelukkig had ik wat muziek meegebracht zodat ik in mijn vrije tijd kon oefenen. Omdat ik het bewegen in het algemeen, en het dansen in het bijzonder, toch niet laten kon, richtte ik me in het verre oosten op nieuwe zaken. Zo maakte ik kennis met yoga en T'ai Chi en begon ik, geÔnspireerd door de plaatselijke bevolking, aan een cursus Thaise massage en wijden me opnieuw aan jazzballet.
Op een dag vond ik het boek OriŽntaalse Dans en Motivatie van Yonina in mijn postbus, een cadeautje van een vriendin uit Nederland. Ik heb het boek helemaal uitgespit. De technieken beoefende ik dagelijks en bedacht allerlei variaties daarop. Al gauw daarna vroegen enkele geŽxpatrieerde danseressen me om buikdanslessen te geven. Aldus geschiedde. Zo nu en dan trad ik op en ik begon weer choreografieŽn te maken, die ik mijn leerlingen liet dansen.
Tijdens mijn zomervakanties nam ik in Parijs opnieuw lessen van Leila en van Fatima Chekkar. Ik volgde een workshop bij Sabouschka Kahlfeld in de Dordogne. Alle opgedane ervaringen bracht ik in Taiwan weer over aan mijn leerlingen, hetgeen uiteindelijk resulteerde in een groot aantal groepsoptredens. Eind '02 keerde ik terug naar Nederland en woon nu samen in Groningen. Ik volg elke maand wel een workshop o.a. bij Yonina, Kaouthar, Dunya, Yazila of Yamina. Ik leer nog steeds veel, ook van instructievideo's en ik ben van plan om dit nog heel lang te blijven doen.

Biografie Ilonka Lei

Ballet was het allerbelangrijkste toen ik klein was. Regelmatig trad ik op als elfje of ster in de Notenkraker, dat waren spannende tijden! Mijn interesse verlegde zich naar buikdans toen ik 20 jaar was. Ik ging met een vriendin naar een les van Shaheen in Rotterdam en was meteen verkocht. De mooie ronde bewegingen, het improviseren en de relaxte sfeer trokken mij enorm. Ook toen ik in Amsterdam ging wonen bleef ik lessen bij haar volgen. Vooral het plezier in de buikdans en het durven dansen voor publiek heb ik van haar geleerd.

Rond mijn 27e jaar verhuisde ik naar Den Haag en ontmoette ik Yamina (Gerdien Schrijer). Ik deed in 1997/1998 mee met de door haar georganiseerde buikdanstheaterproduktie ĎDe pampoesjesí. Daar heb ik enorm veel van geleerd. Mijn techniek, houding en armbewegingen zijn door de training voor deze produktie sterk verbeterd. Ook het samen werken aan zoín produktie vond ik een hele ervaring en zal ik nooit meer vergeten. In 1998 hebben we ook een studiereis naar Istanbul gemaakt, die Alli SŲnmez (Belly Dance Saray) had georganiseerd. We kregen les van de Turkse buikdansers Sema en van de docente volksdans Serpil. Ďs Avonds gingen we met Sema naar optredens in nachtclubs. Een paar jaar later ben ik met Alli en Gerdien naar Cairo geweest, waar we Lucy en Dina hebben zien optreden. In die tijd volgde ik ook workshops bij onder andere Nazir, Catherine Ruillet, Suraya Hilal en Yasmin Yildiz.
Na een hele omweg woon ik nu weer samen in Rotterdam en geef sinds januari 2003 zelf les aan beginners en half-gevorderden. Ook doe ik workshops voor vrijgezellenfeesten en treed ik op voor bedrijfsfeesten. Mij grootste voorbeelden zijn Dina, Lucy en Randa Gamal. Deze danseressen waardeer ik vooral om hun performance, gewaagde kleding en perfecte timing. Hun succes ligt vooral in het spel met het publiek. Begin 2004 ben ik met Dunya, Leila en Ahlem weer in Egypte geweest om een dosis inspiratie op te doen. Ook heb ik daar lessen gevolgd van Diana en van gastdocente Khariyya van de beroemde Ghawazi dansgroep ĎBanat Maziní. Randa Gamal, Dina, Hanadi (Cairo) en de Tannoura dansers in Luxor waren de topattracties van deze reis.

Nu schrijf ik sinds 2002 artikelen voor de Navel en dat bevalt me goed. Ik schrijf recencies van voorstellingen en neem interviews af met danserssen die hun sporen in de buikdanswereld in Nederland hebben verdiend. Ik ben van plan dat nog wel een tijdje te blijven doen!

Ilonka Lei (Delayla)
Website Delayla

Biografie Margreet Farreth-Jentink

Zoals de foto wellicht al doet vermoeden ben ik een verteller, een schrijver. In 1996 zag ik voor het eerst in mijn leven een buikdansoptreden en raakte 'begeesterd'. Begeesterd voor de OriŽntaalse dans en de vreugde die zij schept. Dansen heeft mijn warme belangstelling. Meer als toeschouwer dan als beoefenaar, enkele uitstapjes daargelaten. Ik vind de rituele en spirituele achtergronden boeiend, evenals de kostuums, de make-up of maskers, de attributen en instrumenten. En ik heb me met verwondering verdiept in de handgebaren, voetaanzetten, oogopslag. Wat zit er achter, wat is de geschiedenis? Die verwondering heeft ertoe geleid dat ik in 2004 afgestudeerd ben aan de hogeschool Inholland op het (scriptie-)onderwerp "De OriŽntaalse dans, schakel tot cultuurparticipatie".

In mijn vrije tijd beoefen ik de OriŽntaalse dans omdat ik me er heel goed bij voel. Vrolijk, Vrouwelijk en Vormend! Naast mijn werk volg ik momenteel een deeltijdstudie aan de Open Universiteit waardoor ik minder regelmatig dan ik zou willen, artikelen schrijf voor Navel. Gelukkig is er het fenomeen van het freelancerschap sinds kort ingevoerd. Ik hou van schrijven om het geschreven woord. Je verwondering ergens voor kunnen vertalen in woorden.

Biografie Linda Plaizier

Dansen is voor mij meer dan een hobby of passie: het is een manier van leven. Ik kan me het leven zonder dans niet voorstellen. Of, zoals Hassan Khalil het zei: leven is dansen en dansen is leven. Woorden naar mijn hart. Ik ben in 1986 met buikdansen begonnen en heb mij verdiept in diverse stijlen: Turks, Egyptisch, Arabo-Andalusisch en Saoedia-Arabische dans. Ik volgde workshops en lessen bij Yamina, Shaheen, Salomť, Maaike en Feyrouz en leerde technieken als dansen met stokken, sluiers, choreografie en presentatie. Vanaf 1988 maakte ik enkele jaren deel uit van de dansgroep Jawelin. Ik dans nu al enkele jaren bij de dansschool Al Hambra, en doe mee aan solo en groepsoptredens. Mijn kostuums maak ik zelf, want kleding maken die ik al vanaf mijn twaalfde jaar. Mijn grootvader was kleermaker, van hem heb ik op dit gebied veel geleerd.

Ik heb een lange tijd aan volksdansen gedaan. Recentelijk ben ik naar deze oude liefde teruggekeerd: ik dans weer bij Nipah. Daarnaast ben ik bezig geweest met Flamenco, Balinese dans (een groep waarmee ik vele jaren optredens heb gedaan), Polynesisch, zigeunerdans en stijldansen (met dat laatste deed ik enkele jaren met wedstrijden mee). Vroeger speelde ik accordeon, tegenwoordig speel ik panfluit en ik ben bezig met zang. Ook volgde ik cursussen in make-up, public relations, presenteren, gedichten schrijven, geologie, Egyptologie, schilderen (onder andere marmeren, trompe líioel), filosofie.

Vanaf het begin van Navel in 1990 ben ik abonnee geweest. Sinds kort werk ik als nu zelf freelance redactrice bij Navel. Het doorgeven van informatie vind ik van groot belang. Het verhoogt het plezier en de deskundigheid in de dans. Mede door het uitwisselen van informatie over de orientaals dans hopen we het mogelijk te maken om de vele misvattingen die over de buikdans bestaan, uit de wereld te helpen. De oriŽntaalse buikdans heeft een lange traditie en verdient een bijzonder plaats in deze (dans)wereld.

Biografie Else Kok

Er is altijd veel dansen in mijn leven geweest. Vroeger, op de middelbare school al met ballet begonnen Na verloop van tijd met jazzballet verder gegaan (Helen Leclerq). Daarnaast ook nog aan stijldansen en salsa gedaan, maar dat was meer omdat ik vond dat ik dat ook moest kunnen. Pas vele en vele jaren later 'toevallig' met buikdansen in aanraking gekomen. Het duurde een poosje voor ik mijn bovenlijf in beweging kreeg! Eigenlijk wilde ik na 2 jaar stoppen. Maar goed dat dat niet gebeurd is want daarna sloeg 'het' toe. Leste bij Ada v/d Wijngaart (Dunya)en dat ben ik ook altijd blijven doen. Daarnaast uitstapjes naar andere docenten, oa Mariska Assink, Maaike PrŁst, Jeanine Korrelboom en ook workshops bij Momo Kadoes, Catherine Ruillet, Majodi, Kathryn Ferguson, Hassan Khalil, Diana Miaou, Farouq etc. Het was een leuke tijd. Ook een poosje in 'Al Hafla' gezeten, de optreedgroep van Ada. Optredens in het Werktheater, Vondelpark, Suikerfeesten in buurthuizen, etc. Iets heel leuks was het meespelen in de buikdans performance "Cairo by Night", een stuk dat in verschillende theaters is opgevoerd door de dansers Leila, Ahlem, Dunya, Jean-Pierre, Yousri en Abdul. Mia, Fathi ,Geert en ik fungeerden als publiek in nachtclubs in Cairo. Nu dans ik wat minder vanwege mijn gezondheid, maar onlangs toch weer meegeweest met een dansreis van Dunya (Ada) en Ahlem (Laudie) naar Egypte, waar ik toch weer lustig meegedanst heb, tot mijn grote vreugde. Tussen twee haakjes, het was de negende keer dat ik meeging met een dansreis van Ada v/d Wijngaart. Buikdansen betekent voor mij niet alleen dansen maar alles wat daarbij hoort: de muziek, de culturen van verschillende landen( Egypte, Turkije, Marokko etc.). Mijn reizen naar dat soort landen is ook aardig toegenomen. Het geheel valt niet meer weg te denken uit mijn leven. De laatste jaren ben ik ook veel gaan lezen, o.a. buikdansboeken maar ook boeken over de positie van o.a. Arabische en Turkse vrouwen. Daar ben ik voorlopig nog niet klaar mee. En last but not least is mijn belangstelling ook gewekt voor oriŽntalistische schilders die danseressen, harems en prachtige taferelen hebben vastgelegd. Ik hoop daar nog wat over te schrijven in de Navel. Dat schrijven is overigens ook 'toevallig' gekomen. Maar ja, wat is toeval? Het bestaat niet, wordt er gezegd en daar houden we het maar op.

Biografie Susanne Drijsten (Sawsana)

Susanne Drijsten is de persoon die onder de naam van Sawsana schuil gaat. Ik ben geboren in Koblenz (Duitsland), opgegroeid in de universiteits- en muziekstad Augsburg (Zuid-Duitsland). Met muziek (vader violist, moeder zangeres) ben ik groot geworden. Al in de kinderschoenen heb ik op het podium gestaan. Gitaar heb ik geleerd te spelen omdat ik graag mijn zang zelf wil begeleiden. Zo heb ik als zangeres, met mijn gitaar alleen, maar ook met verschillende muziekgroepen samen, opgetreden. Ik ben ook regelmatig op tournee geweest in het buitenland. Door de muziek, de adem van mijn leven, ben ik ook heel vroeg met de dans in aanraking gekomen. Ballet, stepdans, maar ook vooral OriŽntaalse dans fascineren mij heel erg.

In 1990 heb ik mijn (Nederlandse) man leren kennen in de trein, op de terugweg van een muziekengagement in Oostenrijk. Nadat ik 1991 naar Nederland ben gekomen, ben ik gehuwd en inmiddels moeder van twee dochters. Ook zij interesseren zich erg voor de dans. Het reizen naar het buitenland is weliswaar minder geworden, maar de liefde voor het OriŽntaals dansen wordt alleen maar groter.

Ik heb veel danslessen, workshops, verdiepingscursussen ect. gevolgd, waaronder de dansopleiding bij Yamila School voor Buikdanskunst. Nog steeds groei ik door het dansen; dat wil ik daarom ook blijven doen. De ervaringen die ik erbij krijg zijn heel speciaal. Ik heb in de loop van de jaren ontdekt hoe belangrijk het is om hetgeen dat ik leer ook in het dagelijkse leven toe te passen. Daarbij vind ik het fijn om mijn eigen gevoelens ook in de dans terug te kunnen vinden. Ik geef zelf ook les. Dit geeft mij veel voldoening. Ik kan namelijk doorgeven wat ik geleerd heb. Dansen is niet alleen maar "dansen". Het is veel meer. Het is een ontdekkingsreis naar jezelf.